Page 156 - Post-traumatic stress disorder in adults with mild intellectual disability: Screening, assessment, and brief intensive EMDR therapy

Appendices
van beide versies beoordeeld. Op basis van de pilotfase werden geen
verdere aanpassingen gemaakt.
Vervolgens werden in een grotere steekproef de psychometrische
kenmerken van de TS-LVB onderzocht. De zelfrapportageversie van de TS-
LVB werd ingevuld door 97 volwassenen met een LVB, en de proxyversie
door 92 naastbetrokkenen (familieleden of begeleiders) van volwassenen
met een LVB. De uitkomsten werden vergeleken met een PTSS-classificatie
als vastgesteld met de DITS-LVB (versie voor volwassenen). Resultaten
lieten zien dat de zelfrapportageversie van de TS-LVB een uitstekende
interne consistentie had en een zeer goede validiteit voor het onderscheiden
van volwassenen met en zonder PTSS. Een afkapscore van 18 bleek
optimaal voor het voorspellen van een PTSS-classificatie. De proxyversie
van de TS-LVB bleek wel intern consistent, maar kon in deze steekproef
PTSS niet valide onderscheiden. Op basis van de resultaten kan worden
geconcludeerd dat de zelfrapportageversie van de TS-LVB een betrouwbaar
en valide instrument is voor het screenen van PTSS bij volwassenen met
een LVB. De beperkte validiteit van de proxyversie wijst erop dat begeleiders
onvoldoende zicht hebben op PTSS bij volwassenen met een LVB. Hierdoor
blijft zelfrapportageversie van de TS-LVB essentieel voor het signaleren van
PTSS in deze doelgroep.
Hoofdstuk 4 beschrijft het onderzoek naar de veiligheid en effectiviteit
van kortdurende intensieve EMDR-therapie bij volwassenen met een LVB,
PTSS en ernstige gedragsproblemen. Twaalf volwassenen met een LVB,
PTSS en ernstige gedragsproblemen namen deel aan dit onderzoek.
Zij kregen tweemaal per dag (in de ochtend en middag), vier dagen
per week, gedurende twee weken EMDR-therapie. De therapie werd
gegeven door een team van zes verschillende (roterende) therapeuten.
Elf deelnemers rondden de behandeling af, één deelnemer stopte
voortijdig. Primaire uitkomstmaten waren PTSS-symptomen, PTSS-
diagnose en de veiligheid van de behandeling. Secundaire uitkomstmaten
waren gedragsproblemen, adaptieve vaardigheden en het gebruik van
vrijheidsbeperkende maatregelen. Er vonden metingen plaats vóór, tijdens
en na de behandeling en bij follow-up, zes weken, negen weken en vier
maanden na de behandeling. PTSS-symptomen namen na de kortdurende
154