Page 170 - Post-traumatic stress disorder in adults with mild intellectual disability: Screening, assessment, and brief intensive EMDR therapy

Appendices
Een bijzonder dankwoord is voor Edith Rijnsburger. Jij speelde een
belangrijke rol in het telkens weer terugbrengen van onderzoeksresultaten
naar de praktijk. Door jou heb ik geleerd hoe cruciaal communicatie daarin
is: bevindingen moeten niet alleen worden gedeeld, maar ook begrepen en
benut. Dankzij jouw inzet werden resultaten op het juiste moment en op de
juiste manier onder de aandacht gebracht. Daardoor bleef dit onderzoek
niet beperkt tot publicaties, maar kan het daadwerkelijk verschil maken
voor het werkveld, voor professionals die werken met mensen met een
verstandelijke beperking en PTSS, en uiteindelijk voor de mensen om wie
het gaat.
Ik wil Louise Poot van ‘Paspartoe’, atelier van ’s Heeren Loo in Noordwijk,
bedanken voor het ontwerp van de cover van dit proefschrift. Met dit beeld
wist zij op een treffende manier te verbeelden waar dit proefschrift over
gaat. Over haar schilderij “Vrij zijn”, schreef Louise: “Dit schilderij gaat over
het achterlaten van trauma’s en het vrij zijn daarvan. De vogels in het haar
staan symbool voor het verjagen van de trauma’s. Daardoor is zij echt vrij
van alles.”
Ik wil mijn collega’s van de academische werkplaats Viveon bedanken.
Dank voor het samen nadenken over onderzoek, elkaar inspireren en scherp
houden, en voor het plezier dat we met elkaar hadden buiten het onderzoek
om.
Mijn vader wil ik bedanken, hij werkte zijn leven lang voor mensen met een
verstandelijke beperking en heeft mij geleerd om in het werk altijd de cliënt
centraal te stellen. Dat uitgangspunt heb ik gedurende het hele project in
mijn achterhoofd gehouden.
Ik wil mijn familie en vrienden bedanken. Dank voor jullie interesse en
betrokkenheid, voor de gesprekken waarin ik jullie regelmatig mocht
lastigvallen met mijn onderzoek, en voor het meeleven op afstand of
dichtbij. Dat jullie wilden luisteren, meedachten en vroegen hoe het ging,
maakte verschil. Een promotietraject is tenslotte geen negen-tot-vijfbaan.
Liza, jij in het bijzonder: dank dat je er altijd bent, in de grote momenten,
maar juist ook in de kleine, alledaagse.
168