Page 266 - Characterization of genetic neurodevelopmental disorders at adult age, with a focus on 22q11.2 deletion syndrome - Emma Boersma

Appendix V
aanvulling op de 22q11 poli’s voor volwassenen. Fijn dat de lijntjes tussen
de 22q11 centra, inclusief Veldhoven en Leuven, zo kort zijn en dat iedereen
altijd zo vriendelijk en bereikbaar was.
Daarnaast wil ik alle andere co-auteurs en onderzoekers, zoals Irene,
Magdi, Tos, Abhishek, Josine en Denise, bedanken die hebben geholpen
om de onderzoeken uit te voeren, resultaten te interpreteren en artikelen te
schrijven. Ook van jullie heb ik heel veel geleerd.
Daarbij horen ook de studenten die ik mocht begeleiden waaronder Nina,
Natascha, Sophie en Suzan die ik graag wil bedanken voor alle hulp aan
de onderzoeken, waaronder het maken van oogfoto’s en het invoeren van
resultaten in de database, soms zelfs in jullie vrije tijd. Bedankt!
Ik wil graag alle familie en vrienden bedanken die mij direct, als vrijwilliger of
werver van vrijwilligers (Nienke), of indirect via mental support en donaties
aan de 22q11 run hebben geholpen. Anne en Severine, van alle leken waren
jullie wel het meest enthousiast. Superleuk dat jullie altijd zoveel interesse
toonden in de onderzoeken en wat er al wel en niet was gepubliceerd. Ik
kreeg soms het idee dat jullie meer uitkeken naar de verdediging dan ik,
en ik hoop dan ook dat jullie erbij kunnen zijn die dag! Daarnaast wil ik ook
de ouders van Henri bedanken, Suzanne en Henk, voor jullie interesse en
ondersteuning tijdens de afgelopen jaren, en daarnaast ook voor de zorg
voor Georgie tijdens congressen en andere werkdagen. Fijn om zulke leuke
schoonouders (in de buurt) te hebben, en bij deze bedankt voor alles!
Papa, mama, Maurits, hoewel jullie (denk ik) nog steeds niet precies weten
wat ik de afgelopen 4 jaar heb gedaan had ik dit natuurlijk ook niet zonder
jullie kunnen doen. Bedankt voor jullie steun en vertrouwen, zowel tijdens de
afgelopen jaren als daarvoor!
Henri, ik mocht jou niet als laatste acknowledgen maar dat doe ik natuurlijk
toch, in het kader van “safe the best for last”. Wij waren al een tijd samen
voordat ik startte met mijn PhD en altijd, en bij alles, heb je mij gesteund.
Je hebt mij geholpen met mathematica, bent vrijwilliger geweest bij
onderzoeken, hebt mij met de auto rondgebracht (ondanks dat ik ook zelf
kan rijden), hebt mij iedere avond voorzien van eten en gesteund als iets
264